Plato op een hoger nivo

“Veel containers waren niet eens van het leger, maar van commerciële vervoersbedrijven die het materieel naar Afghanistan verscheepten. Toen het leger ze niet terugstuurde, begonnen die bedrijven boetes in rekening te brengen. Tegen 2013 had het leger al 610 miljoen dollar betaald voor verloren containers.

“En het waren niet alleen containers die kwijtraakten. Het leger kreeg herhaaldelijk op zijn kop van inspecteurs van het Pentagon, omdat het zijn materieel niet goed in de gaten hield. Op een gegeven moment waren de opslagplaatsen in Afghanistan volgens de inspecteur-generaal van het ministerie van Defensie voor 420 miljoen dollar aan materieel kwijtgeraakt. De opslagplaatsen meldden dat de spullen niet per se zoek waren. Ze wisten dat ze ze hadden, ze wisten alleen niet waar. De instroom van materieel was enorm geweest en ze hadden niet genoeg personeel gehad om het papierwerk bij te houden.†

Saillant is natuurlijk dat als we gaan abstraheren we gelijk in ons eigen onbegrip terecht komen. Als ik een klas leerlingen zie, dan is het een wonder als hen “als groep” kan waarnemen, want ik heb geen enkele training gehad en nauwelijks in begrijpelijke taal uitdrukbare ervaringen gehad die dat groepsproces duiden voorbijgaand aan nauwelijks iets zeggende abstracta. Dan is het ook wel logisch dat leraren vaak geen idee hebben wat te doen als “de groep” niet prettig meewerkt.

Er is immers helemaal geen conceptualisatie van. Leerlingen zijn de atomen, maar moleculen daar hebben we nog nooit van gehoord.

Nu heeft dit natuurlijk niets met containers te maken, hoogstens iets met containerbegrippen, maar hoe prachtig wordt niet geïllustreerd dat we hebben te dealen met meer dan één werkelijkheid.

† Liza Boyd – https://decorrespondent.nl/2539/zo-ziet-het-einde-van-amerikas-langste-oorlog-ooit-eruit/510060987117-2fa5c916 8 maart 15