Uno UFO Pizzeria

Aangenomen dat ieder persoon een singulier karakter kent, of is, dat eenieder over niet meer dan één persoonlijkheid beschikt, iets wat in elk geval een duidelijke zaak lijkt en alles zowel eenvoudig als simpel houdt, hoe kunnen we dan anders dan het ook op die manier blijven zien?

Cf. Picasso. Of Rembrandt. We kennen van hen jong werk, hun werk en laat werk. Kunnen we anders dan hun werk zien in de context van hun persoonlijke stijl (cf. Richard Wollheim)?

Gedraagt iemand zich reproduceerbaar, dan zeggen we dat ie een karakter heeft. Maar men neme Ludwig. Ludwig veranderd, zoals zou je zeggen iedereen in dit leven.

Stel nu dat achteraf blijkt dat hij het ene karakter heeft ingewisseld voor het andere. Wat zouden we dan van hem zeggen?

Zouden we niet juist geneigd zijn deze “zeldzame” transformatie te beoordelen als een bijzondere situatie waar iemand of “zijn” karakter kwijtraakt of juist door schaad’ en schand’ verwerft?