Snicker

Zien wij een Chinese man op straat, of een Indiaas model, zien we hen dan zoals hun fellow countryfolk hen zien? We kunnen ons toch helemaal niet voorstellen wat zij zien, behalve dat wij ons kunnen realiseren dat ze als “aantrekkelijk, of “knap, of “desirable begrepen moeten worden.

Maar we zien het niet.

Dus we denken iets onverschilligs, of laatdunkends, of superieurs.

Denken we dan niet zoiets als: “Eigenlijk…………………?

Japan, 2015. De economie staat al decennia stil. De overheid bedenkt maatregelen, maar mensen denken na. Ze denken niet mee. Ze worden benaderd als honden, maar ze zijn black boxes, die om zichzelf, maar vooral om de mensen om hen heen geven.

We geven mensen niet de verantwoordelijkheid – de autonomie – die ze hebben als superhonden. Waarom zouden ze dan nog initiatieven nemen? Wanneer niemand bevestigt dat dit zinvol zou kunnen zijn? Sterker, wanneer verontduidelijkt wordt, ja, is, dat een houding van creativiteit, van genera, iets oplevert?